Metodologia badania CAWI

W dokumencie DIAGNOZA STANU EDUKACJI KULTUROWEJ W WOJEWÓDZTWIE PODLASKIM (Stron 109-112)

Realizację badania ilościowego z wykorzystaniem Internetu (CAWI) rozpoczęto od przekazania przez ogólnopolskiego Operatora programu (Narodowe Centrum Kultury) linka aktywującego do ankiety internetowej. Narzędzie badawcze zostało stworzone przez zespół powołany przez NCK, a zespół badawczy (Fundacja „SocLab”) otrzymał je w postaci elektro-nicznego skryptu, który następnie rozdystrybuował wśród grupy docelowej. Poniżej zostaną opisane syntetycznie działania, które podjął zespół badawczy, aby zapewnić jak najefektyw-niejszy zwrot wypełnionych ankiet. W pierwszej kolejności została stworzona baza mailowa podmiotów zajmujących się w województwie podlaskim szeroko pojętą edukacją kulturową.

W porozumieniu z Wojewódzkim Ośrodkiem Animacji Kultury w Białymstoku, kwerendą da-nych objęto: instytucje kultury, placówki oświatowe, organizacje pozarządowe, niesformali-zowane grupy osób i animatorów niezależnych, organizacje kościelne i wyznaniowe, urzędy JST, uczelnie wyższe, publiczne instytucje lub jednostki organizacyjne inne niż urząd, instytu-cja kultury lub placówka oświatowa. Łącznie zgromadzono 3143 unikalne adresy e-mail.

Następnie, na przełomie czerwca i lipca 2016 r. rozpoczęto dystrybucję linków do an-kiety wśród podmiotów ujętych w bazie mailingowej. Aby kontrolować strukturę próby oraz proces gromadzenia informacji każdy link został opatrzony unikalnym tokenem, dzięki czemu zespół badawczy miał na bieżąco dostęp do statystyk z mailingu, takich jak liczba otwartych zaproszeń, liczba wyświetleń ankiety, procent uzupełnienia ankiety itp. Mailing z zaprosze-niem do udziału w badaniu został opatrzony listem intencyjnym i powtórzony czterokrotnie w cyklu tygodniowym. Ze względu na niezadowalający response rate (stopę zwrotu wypeł-nionych ankiet) na poziomie około 6%, zespół badawczy zwrócił się do Urzędu Miejskiego w Białymstoku z prośbą o rozesłanie informacji o badaniu do podległych mu placówek oświa-towych oraz instytucji kultury. Dodatkowo, zawarto porozumienie z Podlaskim Kuratorium Oświaty, aby w trakcie odbywających się w okresie wakacyjnym corocznych narad dyrekto-rów placówek oświatowych wręczyć każdemu z nich list intencyjny zawierający informację o trwającym badaniu, podpisany przez Marszałka Województwa Podlaskiego, Kuratora Oświa-ty oraz Dyrektora WOAK. Równolegle, zespół badawczy wspomagał kolejne mailingi

telefo-nicznie, kontaktując się z podmiotami ujętymi w bazie z prośbą o wzięcie udziału w badaniu, bądź dokończenie już rozpoczętej ankiety.

Triangulacja powyższych działań doprowadziła do zrealizowania 410 ankiet. Należy jednak podkreślić, że próba, choć miała charakter celowy, nie była predefiniowana przez ze-spół badawczy co do kwot, które muszą zostać osiągnięte w ramach poszczególnych typów podmiotów. Wynikało to z faktu, że było to badanie diagnostyczne, a brak pełnej wiedzy o populacji generalnej nie dawał podstaw do zastosowania losowo-kwotowego doboru próby.

Z tego względu otrzymane wyniki nie mogą być traktowane jako reprezentatywny obraz dia-gnozowanych problemów badawczych, które można ekstrapolować na całą badaną popula-cję, a stanowią raczej odzwierciedlenie pewnych trendów.

Poniżej ukazana jest struktura próby badawczej w rozbiciu na typ podmiotu.

Wykres 3. Struktura próby badawczej ze względu na typ podmiotu

Źródło: Badanie CAWI, N=410

Okazuje się, że ponad 80% próby stanowią instytucje kultury, placówki oświatowe lub oświatowo-wychowawcze oraz organizacje pozarządowe i podobne organizacje non-profit Pozostałe typy instytucji były zdecydowanie mniej reprezentowane. Z tego powodu, zespół badawczy prezentując w dalszej części raportu wyniki uzyskane w trakcie badania CAWI bę-dzie opierał się na próbie całkowitej oraz porówna ze sobą wspomniane 3 typy podmiotów,

których liczebności pozwalają na dokonywanie sensownych statystycznych zestawień. W ten sposób, omawiając poszczególne cele badawcze, obraz stanu edukacji kulturowej w woje-wództwie podlaskim zostanie dopełniony o różnice (o ile takie zaszły) pomiędzy najbardziej reprezentowanymi w próbie typami podmiotów.

Dodatkowo, aby uczynić diagnozę bardziej kompletną, konieczne wydaje się porów-nanie wyników w wymiarze międzywojewódzkim. W tym celu wybrano dwa województwa:

mazowieckie i lubelskie. Selekcja podyktowana była następującymi względami: po pierwsze, porównywalną liczbą zrealizowanych ankiet (lubelskie – 569, mazowieckie – 400112), po wtó-re wnioskami płynącymi z analizy desk wtó-research, gdzie województwo mazowieckie charakte-ryzowało się zdecydowanie wyższymi wynikami we wszystkich analizowanych wskaźnikach stanu kultury w porównaniu z podlaskim i lubelskim. Lubelskie zaś, pod pewnymi względami przypomina województwo podlaskie (por. analizę statystyk publicznych) i również położone jest na wschodniej ścianie Polski, przez co porównanie obu peryferyjnych regionów może okazać się zasadne. Zestawienia międzywojewódzkie prezentowane będą jedynie w przy-padku zaistnienia istotnych statystycznie różnic na poziomie analizowanych zmiennych.

Struktura tej części opracowania została oparta o szczegółowe cele badawcze ustalo-ne podczas tworzenia koncepcji ilościowej części projektu. Zostały oustalo-ne zaprezentowaustalo-ne w tabeli 38.

Tabela 38. Cele badawcze badania CAWI

1. Zweryfikowanie na czym polega działalność prowadzona przez podmiot w odniesieniu do edu-kacji kulturowej.

2. Zbadanie obszarów działalności podmiotu związanych z edukacją kulturową a także jej form.

3. Ustalenie grup odbiorców (uczestników) wydarzeń z zakresu edukacji kulturowej.

4. Oszacowanie liczby bezpośrednich odbiorców działań związanych z edukacją kulturową w roku 2015.

5. Określenie zasięgu oddziaływania wydarzeń z zakresu edukacji kulturowej organizowanych przez podmiot.

6. Uchwycenie źródeł inspiracji i wiedzy dotyczących prowadzenia działań w obszarze edukacji kulturowej.

7. Zdefiniowanie typów działań prowadzonych przez podmiot w zakresie edukacji kulturowej z zastosowaniem przeciwstawnych skal dyferencjału semantycznego.

112 Stan na 10.09.2016

8.

Odtworzenie sieci powiązań pomiędzy podmiotami i instytucjami w odniesieniu do organizo-wanych wspólnie wydarzeń z zakresu edukacji kulturowej w ostatnich trzech latach oraz okre-ślenie ich częstotliwości.

9. Opisanie specyfiki współpracy podmiotów w obszarze edukacji kulturowej.

10. Ocena predefiniowanych aspektów działań z zakresu edukacji kulturowej.

11. Ocena kompetencji własnych oraz współpracowników w zakresie edukacji kulturowej.

12. Wskazanie najważniejszych problemów (barier) związanych z realizacją działań z obszaru edu-kacji kulturowej.

13. Ustalenie oczekiwanego przez podmioty wsparcia w ramach działań z obszaru edukacji kultu-rowej.

14. Odtworzenie struktury podmiotu pod względem wielkości zatrudnienia, budżetu przeznacza-nego na działania dotyczące edukacji kulturowej itp.

15. Sprawdzenie jaki odsetek podmiotów brał udział w konkursach i grantach i jaki był tego skutek.

Źródło: opracowanie własne.

W dokumencie DIAGNOZA STANU EDUKACJI KULTUROWEJ W WOJEWÓDZTWIE PODLASKIM (Stron 109-112)