W piątek po II niedzieli po Zesłaniu Ducha Świętego przypada uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa. W swej istocie wyraża ona nieskończone miłosierdzie Pana i pobudza zaufanie wiernych względem Niego. Na przestrzeni wieków w Kościele rozwinęły się różne formy kultu Serca Zbawiciela. Wśród nich można wymienić: osobiste poświęcenie siebie, poświęcenie rodziny, Litanię do Najświętszego Serca Pana Jezusa, akty przebłagania czy też praktykę dziewięciu pierwszych piątków miesiąca41.

W Poznaniu tę uroczystość Arcybiskup Metropolita obchodzi wraz z wiernymi miasta, którzy po Mszy świętej w kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa i św. Floriana na Jeżycach przechodzą w uroczystej procesji z Najświętszym Sakramentem na plac Adama Mickiewicza. Tam po akcie przebłagania i wynagrodzenia Arcybiskup błogosławi zebranych Najświętszym Sakramentem. Od lat procesja gromadzi kapłanów, osoby życia konsekrowanego oraz wiernych świeckich reprezentujących poszczególne parafie miasta.

W homilii w 2011 roku Pasterz Kościoła Poznańskiego uczył, że kult Serca Jezusowego wzywa chrześcijanina do twórczej i czynnej miłości, która jest gotowa

40 Por. tamże, s. 376–378.

do poświęcić się dla zagubionej owcy. Parafrazując fragment Ewangelii św. Łukasza, mówił, że chrześcijanin idzie co prędzej na ulice i w zaułki miasta… (Łk 14,21), aby na ruinach nienawiści przemocy mogła powstać cywilizacja według Serca Jezusa42.

Odwołując się z kolei do nauczania papieża Leona XIII, arcybiskup Gądecki przypomniał, że oddając cześć Sercu Jezusa, Kościół demaskuje bezduszny aktywizm próbujący ulepszyć świat za pośrednictwem narzędzi ekonomicznych i międzyludzkiej walki społecznej. Właściwie pojęty kult Serca Jezusowego cechuje się jednością pomiędzy wewnętrznym nastawieniem a zewnętrznymi działaniami. Pozwala to odnaleźć w Chrystusie źródło prawdy, dobroci oraz czerpać siły, aby pokonać trudy codzienności.

O tym, że Serce Jezusa jest w życiu Kościoła miejscem, w którym Duch Święty wstawia się za wierzącymi, przypomniał Arcybiskup Poznański w kazaniu na Uroczystość Serca Jezusa w 2012 roku. Czciciele Serca Jezusa wpatrują się w nie, aby uczyć się szczerej miłości względem bliźnich i czynić swoje życie proegzystencją, czyli „życiem dla”. Serce Jezusa uczy ponadto, aby nie oddzielać miłości Boga od miłości względem bliźniego. Nie zatrzymuje uwagi człowieka na sobie, wzywa natomiast do tego, abyśmy mieli odwagę kochać innych. Uczy, że prawdziwa miłość wiąże się z ofiarą, trudem, wyrzeczeniem, samozaparciem. Dlatego też, autentyczni czciciele Serca Jezusowego nie mogą ograniczać się tylko do praktyk pobożnościowych, ale muszą podjąć zaangażowanie na rzecz innych43.

W roku 2015 przypadała 250. rocznica zatwierdzenia dla Polski przez papieża Klemensa XIII uroczystości Najświętszego Serca Pana Jezusa. Sama uroczystość, jak zaznaczył Metropolita Poznański, niesie ze sobą wezwanie do praktykowania miłosierdzia. Miłosierdzie Boga jest aktem czułości, odpuszczenia i przebaczenia. Najdoskonalszym odbiciem miłosierdzia Ojca jest Chrystus. To z Jego przebitego na krzyżu boku mógł zrodzić się Kościół, mogła rozlać się na wierzących łaska sakramentalnego uświęcania44.

Kościół, wpatrując się w miłosierdzie Boga i Chrystusa, stara się je naśladować, na nim opiera się jego życie. Kościół, który ma misję głoszenia miłosierdzia, dla swojej

42 Por. S. Gądecki, Chrystus, serce świata, w: MKAP 8(2011), rok LXII, s. 23-28.

43 Por. tenże, Serce Jezusa to Chrystus, w: MKAP 8(2012), rok LXIII, s. 433-439.

wiarygodności musi o nim świadczyć. Ma zatem tak przekazywać miłosierdzie, aby przez swoje gesty i język pociągał człowieka do odnalezienia drogi powrotu do Ojca.

Życie chrześcijanina również musi odznaczać się miłosierdziem. Z jednej strony jest to powstrzymywanie się od potępiania bliźnich, z drugiej zaś gotowość do przebaczenia doznanych krzywd. Taka właśnie postawa jest jednym z najdobitniejszych wyrazów miłości miłosiernej. Arcybiskup Poznański zachęcił swoich wiernych do codziennego praktykowania uczynków miłosierdzia względem ciała oraz ducha.

Wspólne świętowanie było również okazją do apelu i modlitwy o odbudowę Pomnika Serca Jezusowego w Poznaniu. Był on wotum wdzięczności dla Serca Bożego za dar odzyskanej niepodległości. Odrodzona Polska skupiała się przy Sercu Jezusa, by z niego czerpać siły do budowania przyszłości Ojczyzny na fundamencie Bożej prawdy45.

W roku następnym, 3 czerwca, abp Gądecki poświęcił figurę Najświętszego Serca Pana Jezusa, stanowiącą główną część Pomnika Wdzięczności. Przypomniawszy historię budowy pomnika oraz współczesnych starań o jego odbudowę, Metropolita Poznański zauważył, że dla Polaków pomnik był znakiem wdzięczności Bogu za cud wolności46.

W homilii Arcybiskup Poznański powiedział, że odpowiedzią na nieskończoną miłość Zbawiciela jest „religia serca”, która polega na pełnym i całkowitym przylgnięciu do Boga. Spoglądając w Serce Jezusa, które jest „Sercem świata”, człowiek uczy się rozpoznawać sens własnego życia. Uczy się strzec przed ułomnościami ludzkiego serca, łączy miłość względem Boga z miłością bliźniego.

Na zakończenie homilii Arcybiskup postanowił wraz ze zgromadzonym Kościołem dążyć do przemiany umiłowanego przez Boga świata. Ofiarował Sercu Jezusowemu wszelkie przeciwności, jak też dobre uczynki i modlitwy jako wynagrodzenie za grzechy własne oraz innych ludzi. W modlitwie prosił również Maryję, aby umieściła wszystkich w Sercu Zbawiciela, aby On wspierał swoją siłą ludzką niemoc, by stał się jedyną radością w ludzkich smutkach.

45 Por. tamże, s. 466–468.

W dokumencie Liturgia stacyjna wyrazem jedności Kościoła lokalnego. Studium na podstawie wybranych celebracji w Archidiecezji Poznańskiej (Stron 197-200)