• Nie Znaleziono Wyników

Epidemiology of upper limb injuries in children and adolescents.

N/A
N/A
Protected

Academic year: 2021

Share "Epidemiology of upper limb injuries in children and adolescents."

Copied!
30
0
0

Pełen tekst

(1)

Epidemiologia urazów kończyny

górnej u dzieci i młodzieży

Sławomir Snela, Grzegorz Inglot

Klinika Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu Dzieci i Młodzieży Kliniczny Szpital Wojewódzki nr 2 w Rzeszowie

(2)

Epidemiologia urazów kończyny górnej u dzieci i młodzieży

Odrębności dziecięcych urazów narządu ruchu

(tym większe im młodsze dziecko):

1. powodowane odmienną budową anatomiczną

2. inna charakterystyka biomechaniczna

(3)

Różnice anatomiczne układu kostno – stawowego

u dzieci:

1. obecność chrząstek wzrostowych

2. grubsza i silniejsza okostna

3. silniejsze i bardziej wytrzymałe torebki stawowe

i więzadła – przewyższające swoimi własnościami

biomechanicznymi tkankę kostną

Odrębności dziecięcych urazów narządu ruchu

(4)

Odrębności dziecięcych urazów narządu ruchu

Epidemiologia urazów kończyny górnej u dzieci i młodzieży

Typy złamań kości dziecięcej:

1. złuszczenia nasad

2. podokostnowe złamania „zielonej gałązki”

3. złamania awulsyjne (oderwania całej lub

fragmentu nasady kości _ zazwyczaj

pozastawowego wskutek silnego skurczu mięśnia)

4. złamanie plastyczne (elastyczne)

(5)
(6)

Strefa wzrostu

Strefa proliferacyjna

Strefa hypertroficzna

Strefa kalcyfikacji

Epidemiologia urazów kończyny górnej u dzieci i młodzieży

Złuszczenie

Złamanie w obrębie chrząstki wzrostowej z oddzieleniem

całej nasady lub jej fragmentu

(7)

Epidemiologia urazów kończyny górnej u dzieci i młodzieży

Klasyfikacje uszkodzeń chrząstki wzrostowej:

Foucher (1863) Poland (1898) Bergenfeldt (1933) Aitken (1938)

Salter i Harris (1963)

Rang (1969) Peterson (1979) Ogden (1981)

• Występują w ok. 15 – 20% dziecięcych złamań

• Ich liczba jest niedoszacowana (głównie świeżo po urazie – uszkodzenia kompresyjne

(8)

Dostępna jest skąpa ilość danych dotyczących epidemiologii urazów u dzieci i młodzieży

Większość informacji pochodzi z badań skandynawskich

Cooper C, Dennison EM, Leufkens HG, Bishop N, van Staa TP. Epidemiology of childhood fractures in Britain: a study using the general practice research database. J Bone Miner Res. 2004;19:1976–81.

(9)

• 18% skutków wszystkich urazów to złamania

• Co 3 – cie dziecko w wieku 0-17 lat doznaje złamania • Proporcja złamań u dziewcząt i chłopców 1-1,5

• Ryzyko złamania w wieku 0-16 lat wynosi 42% dla chłopców i 27% dla dziewcząt

• Szczyt częstości występowania złamań przypada na 10-14 r • 2% dzieci rocznie ulega złamaniom

Rockwood and Wilkins Fractures in Children Eight Edition

(10)

Częstość złamań wieku dziecięcego

1. Dalsza część kości promieniowej – 22,7% 2. Ręka (paliczki) – 18,9%

3. Nadgarstek i śródręcze – 8,3% 4. Trzony przedramion – 3,4%

5. Szyjka kości promieniowej – 1,2%

(łącznie ponad 50% wszystkich złamań dziecięcych)

Obojczyk – 8,1%

Okolice stawu skokowego – 5,5% Trzon piszczeli – 5,0%

Stęp lub śródstopie (bez kości skokowej i piętowej)- 4,5% Paliczki stopy – 3,4%

Okolica nadkłykciowa kości ramiennej – 3,3% Bliższa część kości ramiennej – 2,2%

Kości twarzy – 2,1% Czaszka – 1,8%

Trzon kości udowej – 1,6% Kręgi – 1,2%

(11)

Istotna statystycznie różnica w częstości złamań pomiędzy lewą i prawą kończyną

Częściej występują złamania w obrębie lewej kończyny górnej( L:P 1,3:1)

Rockwood and Wilkins Fractures in Children Eight Edition

(12)

Mechanizm urazu:

1. Upadek na własnym poziomie (dzieci starsze) - 24%

2. Uraz bezpośredni - uderzenie o inny przedmiot,

osobę (częstość niezależna od wieku) - 23%

3. Upadek z jednego poziomu na drugi (dzieci

młodsze) - 22%

4. Wypadek komunikacyjny (przewaga w grupie dzieci

starszych) - 12%

Hedström EM, Bergström U, Svensson O, Michno P. Epidemiology of fractures in children and adolescents-Increased incidence over the past decade: a population-based study from northern Sweden. Acta Orthop. 2010;81(1):148–53

(13)

Mechanizm urazu:

1. Upadek: na własnym poziomie, między poziomami

– dominują złamania kości długich (przedramię, kość

ramienna, obojczyk)

2. Wypadek komunikacyjny, urazy tępe z uderzenia :

dominują złamania szkieletu osiowego, złamania

w obrębie stopy i ręki

Hedström EM, Bergström U, Svensson O, Michno P. Epidemiology of fractures in children and adolescents-Increased incidence over the past decade: a population-based study from northern Sweden. Acta Orthop. 2010;81(1):148–53

(14)

Mechanizm urazu:

- urazy sportowe – najczęściej u młodzieży – ok. 21% ogółu złamań

- urazy komunikacyjne – ok. 12% (połowa z nich - wypadki rowerowe)

- znaczenie nawyków wychowawczych i temperamentu dziecka ( zwłaszcza w przedziale 3 – 6 oraz 13 – 14 lat),dzieci, które

przeszły jedno złamanie mają zwiększone ryzyko kolejnego, chłopcy częściej mają powtórne złamania niż dziewczęta

(15)

Sezonowość

Szczyt występowania przypada na miesiące maj-sierpień (50-55% złamań)

Najmniej złamań obserwuje się w listopadzie i grudniu

Hedström EM, Bergström U, Svensson O, Michno P. Epidemiology of fractures in children and adolescents-Increased incidence over the past decade: a population-based study from northern Sweden. Acta Orthop. 2010;81(1):148–53

(16)

Złamania kości przedramienia

złamania części dalszej-

- najczęstsze złamanie u dzieci i młodzieży (ok 25% wszystkich złamań)

- szczyt występowania 10-12 rż

(17)

Złamania trzonów kości przedramienia - podwójny szczyt występowania:

5-7 rż i 13-15rż

Ponowne złamania trzonów kk. przedramienia = istotny odsetek powikłań - najczęstsze ponowne złamania kończyn u dzieci i młodzieży

Średnio po 6 miesiącach od pierwotnego Chłopcy : dziewczynki = 3 : 1 W różnych doniesieniach częstość 4-8%

(18)

Złamania kości przedramienia

złamania części bliższej

pojedynczy szczyt występowania pomiędzy 9-12 r.ż.

(19)

Złamania w obrębie nadgarstka i ręki

Złamania paliczków (szczyt 12 r.ż)

Złamania kości śródręcza (szczyt 16r.ż)

(20)

Złamania kości ramiennej

Złamania nadkłykciowe: szczyt 4-7 r.ż.

(21)

Złamania kości ramiennej

Złamania bliższego końca Szczyt 12-13 r.ż.

(22)

Złamania kości ramiennej

Złamania trzonu

pojedynczy szczyt występowania 12 r.ż.

(23)

Złamania kości ramiennej

Złamania kłykcia bocznego

17% złamań dalszego końca kości ramiennej Pojedynczy szczyt występowania 3-6 r.ż.

(24)

Złamania kości ramiennej

Złamania nadkłykcia przyśrodkowego Szczyt występowania 13-14 r.ż., zwykle towarzyszą zwichnięciu stawu łokciowego

(25)

Złamania obojczyka

2 szczyty występowania 5-6r.ż i 13-15 r.ż. 80% dotyczy środkowej części trzonu

(26)

6853 złamań u 5080 dzieci i młodzieży leczonych operacyjnie w Klinice w latach 2000-2010

Epidemiologia urazów kończyny górnej u dzieci i młodzieży

0% 20% 40% 60% 80% Male Female 59% 41% 64% 36% 75% 25% Per cen ta ge of peo pl e Gender Age (yrs) 0-3 4-10 11-17

(27)

Najczęściej - złamanie kości promieniowej - 46.2%

W grupie wiekowej 0-3 lata – złamanie kości ramiennej 40.9% (p=0,00)

46,2% 34,9% 29,3% 9,7% 8,4% 5,0% 0,4% 0% 10% 20% 30% 40% 50% 60% 70% 80% 90% 100% Radius Ulna Humerus Femur Shin bones Tibia Fibula Percentage of people Fractured bone

(28)

Najczęściej miesiące letnie – maj – sierpień - 54.5% Najrzadziej miesiące zimowe – listopad – luty - 16%

0% 5% 10% 15% 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 5,0% 3,9% 5,3% 7,9% 13,6% 13,9% 12,6% 14,4% 9,7% 6,6% 3,8% 3,3% Pe rc en ta ge o f f ra ctu re s Month

(29)

Aktualne trendy epidemiologiczne urazów u dzieci i młodzieży

1. Powoli, ale systematycznie wzrastająca częstość złamań u dzieci i młodzieży

2. Wyraźnie wzrasta liczba hospitalizacji związana z leczeniem złamań

u dzieci i młodzieży – zjawisko to wynika ze wzrostu ilości złamań doznanych na skutek urazów o sile umiarkowanej i dużej i spadkiem liczby złamań

powodowanych przez urazy łagodne. Liczba hospitalizacji wzrasta również z powodu coraz szerszych wskazań do leczenia operacyjnego

3. Wzrost liczby złamań w starszych grupach wiekowych (prawdopodobnie wzrastający BMI, pogarszająca się koordynacja, wzrost zainteresowania uprawianiem sportu)

(30)

Cytaty

Powiązane dokumenty

the significant growth in the percentage of overweight adolescents aged 12–18 observed in our study compared to children aged 6–12, along with a growth in

showed no significant correlation between oral lichen planus and liver disease [21], the present study encountered lichenoid lesions in the oral mucosa of patients with

(wiersz napisany po wysłuchaniu deklamacji wykonanej przez dh Monikę). 76 I Przegląd Pruszkowski

Relacje między socjologią i antropologią kulturową w świetle teorii systemów Niklasa Luhmanna Socjologia i antropologia jako

W Gabelli School of Business, b Ċ- d ącej czĊĞcią Fordham Univeristy (The Jesuit Univeristy of New York), spotka áo siĊ ponad 200 badaczy z kilkudziesi Ċciu krajów

DEGR jest skalą behawio- ralno-obserwacyjną, stworzoną do po- miaru bólu przewlekłego u dzieci cierpiących z powodu choroby nowotwo- rowej w wieku 2–6 lat.. AOB arkusz

Regular bedtime routine was associated with shorter sleep onset latency, less night arousals and longer total sleep time [8].. Also Sadeh et al., who studied sleep habits in

The results of many studies suggest that personality disorders are not separate categories but more a representation of extreme variants of normal personality dimen- sions [2],