i JONOWA JONOWYMIENNA WYMIANA JONÓW, CHROMATOGRAFIA

62  Download (0)

Pełen tekst

(1)

WYMIANA JONÓW, CHROMATOGRAFIA JONOWYMIENNA

i JONOWA

prof. Bogdan Zygmunt prof. Marian Kamiński

(2)

Wprowadzenie

Wymiana jonowa jest operacją rozdzielania i oczyszczania stosowaną przez człowieka od bardzo dawna pod różnymi nazwami. W przyrodzie, proces wymiany jonowej często decyduje o składzie i jakości gleb.

Najbardziej powszechne zastosowanie wymiany jonowej w technologii, to ciągle - demineralizacja wody kotłowej, a także wody dla reaktorów jądrowych i innych urządzeń wymagających stosowania wody

całkowicie pozbawionej jonów. Proces wymiany jonów też stosowany do prekoncentracji i rozdzielania metali ziem rzadkich oraz transuranowców W energetyce wymiana jonowa zastępuje znacznie bardziej

energochłonną destylację wody, szczególnie, dwustopniową. Ostatnio, jednak, wymiana jonowa jest coraz częściej zastępowana przez

odwróconą osmozę (RO), a w wielkiej skali - przez elektroosmozę.

Wysokosprawna chromatografia jonowymienna, zwana jonową, ma znacznie krótszą historię, począwszy od roku 1975.

(3)

Wymiana jonowa – zarys historyczny Pierwsze wzmianki w Piśmie Świętym: „Po

wrzuceniu wskazanego przez Pana drzewa woda gorzka, niezdatna do picia, zmieniła smak i stała się zdatną do picia”

Thompson (1850): Opis adsorpcji jonowymiennej w zakresie filtracji roztworów soli metali alkalicznych i

metali ziem alkalicznych przez gleby zawierające glinokrzemiany

Folin i Bell (1917): naturalne wymieniacze jonowe zastosował do oznaczania jonów amonowych w moczu

H. Small (lata 1950-te): wskazał na możliwość zastąpienia „klasycznych” metod oznaczania jonów metodami elucyjnej chromatografii jonowymiennej

(4)

Wymiana jonów – praktyka dnia dzisiejszego

-- Systemy periodyczne

-- Systemy „pseudo-ciągłe”

---- z okresową regeneracją kolumny jonowymiennej

-- Systemy o działaniu ciągłym, w tym, SMB

---- warunki elucyjne, bez konieczności okresowej regeneracji kolumny jonowymiennej

(5)

Chromatografia jonowymienna,

to wymiana jonowa, wykonywana w sposób elucyjny, z zastosowaniem kolumny jonowymiennej. Retencja jonów w kolumnie opiera się na zjawisku równowagi wymiany jonowej

Ma miejsce wiązanie przez sorbent (jonit) jonów i obecnych w roztworze cząstek obdarzonych ładunkiem elektrycznym;

Jonit oddaje do roztworu inne jony o tym samym znaku

Wymieniane jony , to najczęściej, OH-, H+, Na+, Cl- , ale także SO42-, CO3 2- , anionów kwasów karboksylowych, kationów amin i alkanolo-amin itp.

Wymiana jonów to proces odwracalny i stechiometryczny.

Istnieje możliwość regeneracji jonitu, tzn. utworzenie postaci pierwotnej jonitu.

(6)

Chromatografia jonowymienna – fazą stacjonarną stałe jonity (anionity lub kationity), albo ich mieszaniny

Anionit – zasada na trwale związana z powierzchnią stałej substancji porowatej - grupa z ładunkiem

dodatnim trwale związana z powierzchnią sorpcyjną,

„mobilne” przeciw-jony mają ładunek ujemny i mogą ulegać wymianie przez inne aniony;

Kationit - kwas związany z powierzchnią stałej

substancji porowatej - grupa z ładunkiem ujemnym na trwale związana, „mobilne” przeciw-jony mają ładunek dodatni i mogą ulegać wymianie przez inne kationy;

Jonity amfoteryczne – wymiana, albo anionów, albo kationów (w zależności od pH)

Jonity bipolarne – jednocześnie - anionit i kationit

(7)

Jonity naturalne – kationity glinokrzemianowe, głównie zeolity Na2O.CaO.Al2O3.nSiO2.mH2O

Jonity półsyntetyczne – głównie węgle sulfonowane (Permutyt-H, Zecarb HJ, Wofatit-X)

Jonity syntetyczne – głównie żywice jonowymienne czyli wielkocząsteczkowe polimery organiczne

nierozpuszczalne w wodzie i większości

rozpuszczalników organicznych zawierające grupy funkcyjne zdolne do wymiany jonów w roztworze elektrolitów, m.in. żele krzemionkowe chemicznie

modyfikowane grupami alkilo- lub arylosulfonowymi, karboksylowymi, alkilo-, albo arylo- amoniowymi lub -aminowymi; także sorpcja tychże na C18-

chromatograia par jonowych (IPC).

(8)

Żywice kationo-wymienne

– w postaci pierwotnej, grupy kwasowe odszczepiające proton - H+ „wymienialny” na inne kationy

Grupy funkcyjne związane na powierzchni sorpcyjnej:

-Sulfonowe: -SO3H – mocny

-Karboksylowe: -COOH – średnio mocny, albo słaby -Amino-di-octanowe: -N(CH2COOH)2 – słaby

-Fenolowe: -C6H4OH – bardzo słaby -Fosfonowe: -PO3H2 – mocny

-Fosfinowe: -PO2H – słaby

(9)

Żywice aniono-wymienne – grupy funkcyjne o charakterze zasadowym związane na powierzchni sorpcyjnej:

-czwartorzędowe grupy amoniowe: -NR3+, - N+(CH3)2C2H4OH – mocny

-Aminy, amidy, protonowane aminy II i III rzędowe:

-NH2, =NH, -NR2H+, -NRH2+ NH 3+ - średni, słaby, b. słaby -dialkilosulfoniowe: -SR2+ - słaby do b. słaby

(10)

Żywice amfoteryczne – równocześnie grupy funkcyjne o charakterze zasadowym i kwasowym

-N(CH)3+ i -COOH - inne kombinacje

(11)

week centers

Sulfonowany kopolimer polistyrenu i diwinylobenzenu

-COOH: kopolimeryzacja kwasu akrylowego i diwinylobenzenu

-NR4Cl: aminowanie kopolimeru polistyrenu i diwinylobenzenu (aminami trzeciorzędowymi)

Inne grupy: ;

(12)

Sposoby przygotowania żywic jonowymiennych

(13)

Żywica

kationowymienna - mocny

wymieniacz jonowy

(14)
(15)

Wysokosprawna chromatografia jonowymienna

– chromatografia jonowa (IC) lub wysokosprawna chromatografia jonowa (HPIC)

Chromatografia jonowa (IC) – wysokosprawne kolumny rozdzielające oraz (najczęściej) detekcja konduktometryczna po supresji jonów eluentu

IC – wprowadzona 1975 (Small, Stevens, Bauman)

(16)

Chromatografia jonowa (IC)

Eluenty o małej sile jonowej: 0,1 – 1 mM

Żywice rozdzielające o małej pojemności jonowej

Konieczne „tłumienie” tła: supresja jonów eluentu, lub

elektroniczna korekta tła – dla bardzo małej siły jonowej eluentu !

Uniwersalna detekcja konduktometryczna po „supresji”

jonów eluentu

Próg detekcji (LOD) ogranicza poziom przewodnictwa oznaczanych jonów

Detektory przydatne w szczególnych przypadkach: UV- VIS (np. azotany -5 i -3, siarczki), RID (wyższe stężenia), ELD (reduktory)

(17)

Przykłady rozdzielań IC – elucja izokratyczna

(18)

Chromatografia jonowa w warunkach elucji gradientowej - detektor konduktometryczny z tzw. auto-supresorem mikro-membranowym

(19)
(20)

„Klasyczny” aparat do chromatografii jonowymiennej

Aparat do chromatografii jonowej z supresją jonów eluentu

(21)
(22)

Nowoczesny chromatograf jonowy, z supresorem jonów

(23)

Kolumny w chromatografii jonowej

Generalnie niższa sprawność niż w niejonowej HPLC Mimo to z cząstkami rzędu 5 mm, nawet 7000-10 000 półek teoretycznych / m

Wypełnienia całkowicie porowate – grupy funkcyjne w przestrzeni całej matrycy

Wypełnienia „błonkowate” – grupy funkcyjne w porowatej warstewce jonitu na powierzchni

nieprzepuszczalnych cząstek (ziaren) rdzenia cząstek

(24)

Właściwość Jonit

całkowicie porowaty

Jonit

błonkowaty

Pojemność wymienna Duża Mała

Skłonność do pęcznienia Duża Mała

Rozdzielanie Dobre Słabe

Wpływ innych substancji Mały Duży Wymagane stężenie eluentu Duże Małe Uzyskiwane piki Szerokie Wąskie

Właściwości jonitów całkowicie porowatych i

„błonkowatych”

(25)

Wypełnienia kolumn w IC

(26)

Struktura pojedynczej cząstki wypełnienia (IonPac AS14) z warstwą anionowymienną: 9 mm; 55%; 52 meq/13 meq (2x250 mm); grupa alkiloamoniowa; hydrofobowość; średnia-wysoka

Grupy funkcyjne na powierzchni

(27)

Z rdzeniem kowalencyjnie związana warstewka polimeru o właściwościach wymieniacza jonowego. Grubość warstewki wymieniacza jonowego mała i kontrolowana – szybka

wymiana masy i w konsekwencji wysoka sprawność

Tego typu wypełnienia – zdeformowane piki gaussowskie –

zaokrąglone wchodząca i schodząca część piku przy podstawie Grupy funkcyjne na

powierzchni

Rdzeń z kopolimeru

etylowinylobenzenu (EVB) i divinylobenzenu (DVB) – EVB sieciowany 55% DVB

Całkowita zgodność z różnymi rozpuszczalnikami

(28)

Struktura żywicy anionowymiennej:

sulfonowana

powierzchniowo

cząstka kopolimeru polistyrenu i

diwinylobenzenu (5 mm, 25 mm)

Całkowicie

aminowana porowata cząstka lateksu (ok.

100 nm) czyli polimeru z polichlorku

winylobenzylu lub polimetakrylanu Lateks z rdzeniem – oddziaływania

elektrostatyczne i van-der-Waalsa

(29)

Trzy obszary ziaren wypełnienia:

@ Obojętny i mechanicznie trwały rdzeń – mechaniczna trwałość i umiarkowane opory

@ Cienki film grup sulfonowych na rdzeniu –

Sulfonowani powierzchni rdzenia ogranicza dyfuzję indywiduów nieorganicznych do wnętrza rdzenia – wykluczanie Donnana. Proces dyfuzji zdominowany

przez grupy funkcyjne związane z kulkami lateksowymi

@ Zewnętrzna warstwa kulek lateksowych z

czwartorzędowymi grupami amoniowymi – małe rozmiary to szybka dyfuzja i wysoka sprawność

Grupy funkcyjne na powierzchni – redukcja pęcznienia i kurczenia się

Wysoka trwałość chemiczna – wiązania jonowe trwałe nawet w 4M NaOH

(30)

Wypełnienia kationowymienne:

@ Kopolimery styrenu i diwinylobenzenu –

powierzchnia sulfonowana poprzez reakcję ze stężonym H2SO4

@ Pojemność 5-100 meq/g

Dyfuzja całkowicie zdysocjowanych kationów Na+, K+, Mg2+ do wnętrza rdzenia pomijalnie mała – wysoka

sprawność w porównaniu z całkowicie sulfonowanymi wypełnieniami

Kopolimer EVB/DVB (8mm, 450m2) w dużym stopniu usieciowany z kowalencyjnie związanym polimerem z grupami kationowymiennymi (-COOH) (500-1000nm) – metale alkaliczne i ziem alkalicznych

Mała powtarzalność aminowania – brak wypełnień z warstewką sulfonowanych kulek lateksowych

(31)

Cząstka żywicy kationowymiennej (10mm): ziarna aminowanego lateksu (50 nm); ziarna całkowicie sulfonowanego lateksu (250 nm); dopiero w 1986 bo bezpośrednie aminowanie niepraktyczne

(32)

Lateksowe wypełnienia dają znacznie wyższą sprawność niewiele zmieniającą się ze wzrostem przepływu –

separacja Na+, NH4+ i K+ w ciągu 3 min

Specjalne wypełnienie lateksowe w 1990 do jednoczesnej separacji metali alkalicznych i ziem alkalicznych – CS10

@ Wysoce usieciowany kopolimer EVB i DVB (8,5 mm)

@ W czasie polimeryzacji monowarstwa koloidalnych cząstek całkowicie aminowanego polimeru jest

kowalencyjnie wiązana na powierzchni

@ Warstwa ta kotwicą dla sulfonowanych kulek lateksowych (właściwy wymieniacz jonowy)

@ Wysoka stabilność mechaniczna i chemiczna

@ Eluent – mieszanina kwasu 2,3-diaminopropiono- wego i HCl

(33)

Wytwarzanie wypełnień dwufunkcyjnych (CSA5A).

CEC – 20meq; AEC – 40 meq (250x4 mm)

140 nm 76 nm

Czwarto- rzędowa grupa amoniowa

(34)

Retencja:

Wymiana między jonami próbki i przeciwjonami występującymi na żywicy

R-SO3-H+ + Me+R-SO3-Me+ + H+ odwracalne R-NR3+(OH)- + A-RNR3+A- + OH- reakcje

Gdy przeciwjon zastąpiony jonem analitu wówczas analit jest tymczasowo zatrzymany w kolumnie

Różne anality – różne powinowactwo i różny czas przebywania w fazie stacjonarnej i w kolumnie – separacja

(35)

R-NR3+(HCO3)- + A-RNR3+A- + HCO3- R-NR3+(HCO3)- + B-RNR3+B- + HCO3- Stała równowagi czyli współczynnik selektywności K = [X-]s.[HCO3-]m/ [X-]m.[HCO3-]s

ai = fi.ci - stężenia małe ci zamiast ai

Wyższa wartość K – dłuższy czas retencji

Masowy współczynnik podziału, Dg = [X-]s/[X-]m Współczynnik retencji, k = D. (mż)/(Vs)

(36)

Inne mechanizmy retencji:

Jony organiczne: oddziaływania hydrofobowe

intensyfikowane wysoką siłą jonową fazy ruchomej Pewne sytuacje: wykluczanie - duże cząsteczki słabo penetrują pory wypełnienia gdzie występuje większość centrów aktywnych

Wykluczanie jonów: potencjał Donnanajony z tym samym ładunkiem nie wchodzą do porów (separacja obdarzonych ładunkiem od obojętnych)

(37)

Kolejność elucji (wymywania) - zasady ogólne Czynniki zwiększające „k” ((K)-retencję):

-Wzrost ładunku jonu / przeciw-jonu

-Wzrost promienia jonowego i polaryzowalności jonu / przeciw-jonu

-Wzrost oddziaływań hydrofobowych np. jony z

pierścieniem aromatycznym silniej oddziaływają z żywicą polistyrenową – dodatek modyfikatora organicznego może odwrócić kolejność elucji

(38)
(39)

Szeregi elucyjne w chromatografii jonwej (orientacyjnie):

Kationy: Li+ < H+ < Na+ < NH4+ < K+ < Cs+ < Ag+, Cu2+ <

Cd2+ < Ni2+ < Ca2+ < Sr2+ < Pb2+ < Ba2+

Aniony: F < OH < acetate < formate < Cl < SCN < Br

< I < NO3 < SO42 < citrate

Aktualny szereg elucyjny charakterystyczny dla konkretnego wymieniacza

- Dla wymieniaczy typu słaby kwas - preferowane jony H+

- Dla wymieniaczy typu słaba zasada - preferowane jony OH - lub HCO3-

(40)

Wybór eluentu – zasady ogólne

Powinowactwo jonów eluentu i analitu – porównywalne Wybór zależy od systemu detekcji

- detekcja konduktometryczna po supresji jonów eluentu – mała siła jonowa eluentu

- detekcja konduktometryczna z elektroniczną

kompensacją tła – bardzo mała siła jonowa eluentu - inne sposoby detekcji (inne niż siła jonowa czynniki wyboru eluentu) - dotyczy detekcji:

- potencjometrycznej, woltamperometrycznej,

amperometrycznej, fluorescencyjnej, refraktometrycznej, spektrofotometrycznej UV i Vis bezpośredniej i pośredniej, a także - AAS, ICP-MS, ICP-AES, ICP-MS

(41)

Optymalizacja warunków rozdzielania:

Konieczne dobranie optymalnych wartości / programu zmian wartości takich parametrów eluentu, jak: siła jonowa, pH, temperatura,

natężenie przepływu, stężenie buforu, stężenie modyfikatora organicznego

-- Siła jonowa – kontrola retencji (wartości k) -- pH – kontrola selektywności

pH = pKa

-- Optymalne pH buforu

pH = pKa – (12) dla zasad przytrzymywane jedynie pH = pKa + (12) dla kwasów w postaci zdysocjowanej

-- Zmiany temperatury zmiana retencji, a często selektywności Modyfikator organiczny – dodatek ważny jeśli retencja jonów jest kontrolowana przez mechanizm faz odwróconych

] [

] [

ionized non

ionized

(42)

Siła jonowa siła elucyjna wzrasta z siłą jonową; na selektywność mały wpływ; przeciw-jon eluentu kontroluje wielkość oddziaływania z fazą stacjonarną

pH – kontrola selektywności; wzrost pH: spadek retencji w

chromatografii kationowymiennej i wzrost w anionowymiennej

Dodatek modyfikatora organicznego do eluentu – ważny jeśli retencja jest kontrolowana przez mechanizm faz odwróconych (dodatek modyfikatora organicznego powoduje też wzrost siły jonowej eluentu), zmiana modyfikatora to zmiana selektywności (jak w RP- HPLC);

Obniżenie lepkości eluentu - polepszenie warunków wymiany masy

(43)

Natężenie przepływu eluentu wpływa silnie na

sprawność rozdzielania – stosuje się niższe prędkości

przepływu eluentu, niż w innych odmianach HPLC - by zwiększyć rozdzielczość i poprawić kinetykę wymiany masy

Rodzaj bufor – siła elucyjna i selektywność zależna od przeciw-jonu soli buforu; sól buforu również wpływa na pH

Wzrost temperatury - poprawia kinetykę wymiany masy i obniża lepkość fazy ruchomej

(44)

Supresor jonów eluentu zmniejszenie „tła” (sygnału detektora) pochodzącego od eluentu przez obniżenie przewodnictwa

eluentu po opuszczeniu kolumny

I. Stosowanie kolumny tłumienia (lata 80-te - przestarzały sposób, do którego obecnie się wraca) - konieczność okresowej regeneracji

kolumny supresyjnej (można zautomatyzować); poszerzenie pasm

(można zminimalizować dzięki wysokiej sprawności kolumny supresyjnej)

Rozdzielanie anionów:

Za kolumną aniono-wymienną, kolumna z silnym kationitem żywica – H+ + NaOH  żywica – Na+ + H2O (eluent)

Konwersja rozdzielanych anionów do kwasów

żywica – H+ + M+ + A- żywica – M+ + H+ +A- (a) Rozdzielanie kationów

Za kolumną kationo-wymienną, kolumna z silnym anionitem żywica – OH- + HCl  żywica – Cl- + H2O (eluent)

Konwersja rozdzielanych kationów do zasad

żywica–OH- + M+ + Cl- Resin – Cl- + M+ + OH- (b)

(45)

Eluent Jon eluentu Produkt supresji

Siła

elucyjna Na2B4O7 B4O72- H3BO3 b.słaba

NaOH OH- H20 słaba

NaHCO3 HCO3- CO2 + H20 słaba

NaHCO3/Na2CO3 HCO3-/ CO32- CO2 + H20 Dość silny H2NCH(R)C00H/

NaOH

H2NCH(R)C00- H3N+CH (R)COO-

Dość silny RNHCH(R’)SO3H/

NaOH

RNHCH(R’)SO3- RNH2+CH(

R’)SO3-

Dość silny Na2CO3 CO32- CO2 + H20 silny

Często stosowane eluenty w IC anionów z detekcją

koduktometryczną poprzedzoną supresją jonów eluentu

(46)

Eluenty w chromatografii jonowej kationów Wybór eluentu :

Metale alkaliczne, jon amonowy, małocząsteczkowe aminy – w zastosowaniu do mocnych kationitów; Kwasy

mineralne (HCl, H2SO4, HNO3), albo NaOH lub NaHCO3 – w zastosowaniu do mocnych anionitów;

Kwas metanosulfonowy – tylko przy eletrolitycznie generowanym supresorze;

Dla dwuwartościowych jonów – rozcieńczone kwasy

mineralne są za słabym eluentem (zbyt niskie stęenie H+ );

Dla metali ziem alkalicznych – mieszanina kwasu 2,3- diaminopropionowego i solnego;

IC bez supresji – mieszanina etylenodiaminy i alifatycznych kwasów di-karboksylowych .

(47)

UWAGI PRAKTYCZNE

W IC wykorzystywać najwyżej 5% pojemności jonowej kolumny

Stosować stałe pH a siłę elucyjną zmieniać poprzez siłę jonową

Jeżeli analit ma fragmenty hydrofobowe a fazą

stacjonarną jest organiczny kwas lub zasada lub faza stacjonarna opiera się na kopolimerze PS i DVB –

dodatek modyfikatora organicznego jest z reguły

niezbędny, by zmniejszyć oddziaływania hydrofobowe Dodatek substancji przeciwgrzybowych NaN3, kwas kapronowy, fenol, krezol

Płukać okresowo tłok i uszczelkę pompy, szczególnie gdy stosuje się bufory będące solami nieorganicznymi

(48)

ALTERNATYWNE SPOSOBY ROZDZIELANIA JONÓW

Chromatografia par jonowych z zastosowaniem sorbentów C18, C8, C2. Przykłady substancji

tworzących pary jonowe: kwasy alkilo-sulfonowe;

zasady alkilo-amoniowe

Cofanie dysocjacji kwasów i zasad – układy faz odwróconych

Wykluczanie jonowe – rozdzielanie słabych kwasów i zasad

Dodatek substancji przeciwgrzybowych NaN3, kwas kapronowy, fenol, krezol

(49)

II. Supresory membranowe i „auto-supresory” jonów eluentu

(50)

Supresor MSM firmy Metrohm: trzy kolumny tłumienia;

1- regeneracja kwasem siarkowym; 2 – przemywanie wodą dejonizowaną; 3 – połączona z kolumną rozdzielającą

(aktualnie pracująca). Mała pojemność – mała siła jonowa eluentu; małe szumy w przypadku kolumn tłumienia

(51)

Ciągła regeneracja, eluent - 3 drogi, dwie: elektroliza – jony do regeneracji, jedna do złoża supresji, 200mL, mała sprawność

(52)

SO42-

H 2SO 4

Na 2SO 4do ścieków Na 2SO 4do ściekówNa+

SO42- H+

H 2SO 4

Na+

CO32-, HCO3

H+

Aniony X- w eluencie Na 2CO 3/NaHCO 3do detektora H 2CO 3

Ścianka

kapilary Włókno

kationowymienne Włókno

kationowymienne Ścianka kapilary

(53)

Ba2+

BaCl 2do ścieków BaCl 2do ścieków

Ba(OH) 2

Cl-

H+

Kationy Y+ w eluencie HCldo detektora H 2O

Ścianka

kapilary Włókno

anionowymienne Włókno

anionowymienne Ścianka kapilary

OH- OH-

Ba2+

Ba(OH) 2

Cl-

(54)

H 20, O 2do ścieków

H+ OH- Na+ OH-

Anoda Katoda

H 2O do detektora Na+ , X- , w H 2ONa+ , X- , w eluencie NaOH NaOH, H 2do ścieków H 2O

H2 + 2 OH- 2 H2O 4 H+ + O2

2 H2O

Membrana

kationowymienna Membrana

kationowymienna

(55)

Reakcje zobojętniania w supresorze z autoregeneracją (CSRS)

(56)

Transport jonów w supresorze CSRS-S.C.: ES - supresor eluentu; AC – konwertor analitu. Analit np. NH4+ jako kwas metanosulfonowy w znikomym tle tego samego kwasu

Duży zakres

liniowości (z 0,1 do 100 mg/L) bo

MSA (H+) całkowicie zdysocjow any

(57)
(58)

Roztwór regenerujący (regenerant) pod ciśnieniem 5-10 psi z natężeniem 5-10 mL/min. Zużyty środek - do ścieków.

Stężenie H2SO4 10 mmol/L w chromatografii

izokratycznej,ale 2-krotnie większe w IC gradientowej

(59)

Schemat supresora mikro-membranowego pracującego w systemie AutoRegen dla pracy ciągłej (kilkudniowej).

Czas pracy = pojemność/(stężenie x natężenie przepływu) – nawet do 30 dni dla anionów nieorganicznych

Wymieniacz jonowy

(60)

Regenerant jest wypierany przez eluat wypływający z celki

konduktometrycznej – dodatkowa pompa zbyteczna. Zbiorniki eluentu i regeneranta jednakowej objętości

(61)

Eluat z celki konduktometryczne jako źródło potrzebnej wody dejonizowanej. W supresorze przeciwjony wymieniane są na jony hydroniowe. Eluat z supresora to praktycznie

dejonizowana woda (z wyjątkiem nielicznych jonów analitu).

Stosowalny z „czystymi” eluentami wodnymi.

(62)

Supresor stanowi monolityczny wymieniacz jonowy. Złoże monolityczne pocięte w plastry i poprzedzielane przez krążki z otworami. Jony eluentu wymieniane są na jony regenerentu generowane na anodzie.

Obraz

Updating...

Cytaty

Powiązane tematy :