Planowanie pracy dydaktycznej nauczyciela WF

Pełen tekst

(1)

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego

Przygotowanie i wdrożenie PRAKTYK STUDENCKICH w mieście Białystok bialystok.epraktyka.eu

Biuro projektu: Wyższa Szkoła Wychowania Fizycznego i Turystyki w Białymstoku, ul. Mickiewicza 49, tel. 85 713 15 91, e-mail: praktyki@wswfit.com.pl

Miasto Białystok

Lekcja 2. PLANOWANIE PRACY DYDAKTYCZNEJ NAUCZYCIELA

WYCHOWANIA FIZYCZNEGO.

- na czym powinno opierać się planowanie pracy nauczyciela wych. fizycznego? - determinanty rocznego rozkładu materiału dla danej klasy,

- czym powinna charakteryzować się jednostka lekcyjna?

Nauczyciel powinien swoją pracę wykonywa w sposób rzetelny, ciągły i zaplanowany.

Skuteczność procesu kształcenia i wychowania zależy od wielu czynników, które należy brać pod uwagę przy ewaluacji, jako niezmiernie istotnym ogniwie spirali edukacyjnej. Każdy nauczyciel zastanawia się nad skutecznością swojej pracy, podejmowanych zabiegów dydaktyczno-wychowawczych. Chcąc mieć jasny obraz skuteczności procesu kształcenia i wychowania, nauczyciel powinien poszukiwać odpowiedzi na kilka podstawowych pytań:

1. Czy proces kształcenia przynosi efekty dydaktyczne (intelektualne,

zdrowotne, poznawcze), wychowawcze (emocjonalne), organizacyjne? 2. Jakie są to efekty?

3. Czy są to wyniki zgodne z założeniami (celami)?

4. Czy obrane cele i zadania zapewniły uczniom wszechstronny rozwój

psychofizyczny, społeczny i kulturowy?

5. Czy w pełni wykorzystane zostały posiadane warunki i środki oraz trafnie dobrane formy, sposoby i metody nauczania?

Wydaje się, że już samo zastanowienie się nad sformułowanymi pytaniami nasuwa pewne refleksje i krytyczne spojrzenie na samego siebie i na własne postępowanie, w myśl maksymy: „nikt nie jest tak dobry jak sam o sobie myśli, ani tak zły jak inni o nim sądzą” (Jezierski 1999). Odpowiedź na te pytania daje nam pełniejszy wgląd na to, jak zaplanować naszą pracę dydaktyczną, aby w sposób programowy zaspokajać potrzeby, rozwijać zainteresowania i pobudzać do czynnego uczestnictwa w procesie edukacyjnym ucznia.

Roczny plan pracy dydaktyczno – wychowawczej dla danej klasy, uzależniony jest od warunków materialnych szkoły, sprawności zespołu klasowego i własnych

(2)

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego

Przygotowanie i wdrożenie PRAKTYK STUDENCKICH w mieście Białystok bialystok.epraktyka.eu

Biuro projektu: Wyższa Szkoła Wychowania Fizycznego i Turystyki w Białymstoku, ul. Mickiewicza 49, tel. 85 713 15 91, e-mail: praktyki@wswfit.com.pl

Miasto Białystok

predyspozycji nauczyciela. Nauczyciel na bazie kompetencji ucznia przygotowuje program i plan pracy dydaktyczno – wychowawczej oraz metody, sposoby i kryteria oceniania uczniów. Na początku roku szkolnego, nauczyciel powinien ułożyć budżet – siatkę godzin na cały rok szkolny dla każdej klasy; powinien uwzględnić następujące uwarunkowania: klasę oraz sprawność fizyczną dzieci , bazę jaką dysponuje szkoła, sprzęt sportowy jaki szkoła posiada, warunki terenowe i klimatyczne, tradycję szkoły w zakresie sportu szkolnego oraz zainteresowania uczniów. Taki plan nazywamy rozkładem materiału. Mając rozpisany materiał na cały rok szkolny, tematykę, dzięki której będziemy realizować program nauczania, możemy przejść do planowania konkretnych lekcji. Plan lekcji, inaczej konspekt lub scenariusz, oparty jest o tok lekcyjny, czyli o logicznie ułożony ciąg zdarzeń i zadań ruchowych, poprawnych organizacyjno – metodycznie, których wykonanie, będzie realizowaniem programu nauczania. Aby te czynności planowania dobrze wpisywały się w cały obraz programu nauczania, to musi być spełnionych kilka warunków. Po pierwsze, musimy znać ramowy program [podstawa programowa], na którym oprzemy i wpiszemy się ze swoim rozkładem materiału. Po drugie, musimy znać Przedmiotowy System Oceniania, w którym zawarte jest, co podlega ocenie, na poziomie danej klasy. Jeżeli będziemy to wiedzieli, możemy ustalić budżet godzin potrzebny do nauczenia lub kształcenia danej cechy czy elementu technicznego danej dyscypliny. Po trzecie, jakie rezultaty, zarówno te fizyczne, ale i te wychowawcze, oddziaływujące na osobowość ucznia, chcemy osiągnąć. I po czwarte, jakie nowatorskie treści chcielibyśmy wprowadzić, aby zaciekawić ucznia i rozbudzić jego zainteresowania, ogólnie pojętą kulturą fizyczną. Jeżeli już zaplanowaliśmy naszą pracę dydaktyczną na cały rok szkolny, możemy przejść do realizacji tego planu, czyli do codziennego prowadzenia lekcji wychowania fizycznego. Początkujący nauczyciele, powinni przygotowywać się do lekcji w szczególny sposób, a mianowicie, sporządzać konspekty do niektórych, trudniejszych lekcji, aby ułatwić sobie pracę i aby była ona wykonana rzetelnie. Planując swoją codzienną pracę, nauczyciel powinien mieć na uwadze, w którym momencie realizacji programu nauczania w danej klasie znajduje się. Każda lekcja powinna wynikać z poprzedniej, a następna być jej kontynuacją. Bardzo istotną rolę w planowaniu lekcji, odgrywa jej swoista budowa, czyli tok lekcji. Według rozważań Anny i Cezarego Wysockich (2010), tok lekcyjny, jako metodyczna prawidłowość, niejednokrotnie budził i budzi nadal, odmienne reakcje metodyków, jak i samych nauczycieli. Jedni i drudzy, prezentując swoje odmienne opinie, zgadzają się co do zasadności stosowania toków, podkreślając zarazem konieczność ucieczki przed mało atrakcyjnymi schematami, które mogą okazać się mało interesujące przede wszystkim dla ucznia. Dokonując pewnego rodzaju

(3)

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego

Przygotowanie i wdrożenie PRAKTYK STUDENCKICH w mieście Białystok bialystok.epraktyka.eu

Biuro projektu: Wyższa Szkoła Wychowania Fizycznego i Turystyki w Białymstoku, ul. Mickiewicza 49, tel. 85 713 15 91, e-mail: praktyki@wswfit.com.pl

Miasto Białystok

analizy tych spostrzeżeń należałoby jednak powiedzieć, że lekcje wychowania fizycznego powinny przebiegać w sposób zbliżony do siebie pod względem kanonu metodycznego. Lekcje te powinny bez wątpienia charakteryzować się pewnymi elementami stałości i konceptualizmu (Wlaźnik, 1993), których przestrzeganie pozwoli na właściwe ich zaplanowanie i przeprowadzenie. Właśnie na etapie planowania, mając to na uwadze, ale i świadomość o różnorodności zadań realizowanych w procesie wychowania fizycznego powoduje, że lekcje będą różnic się między sobą, stając się zarazem ciekawszymi i bardziej interesującymi dla jej odbiorców. Dotyczy to przede wszystkim części głównej lekcji, w której występują zadania specyficzne dla danej formy aktywności ruchowej. Myśląc o przebiegu zajęć, musimy pamiętać o jej podziale na różne części, z którymi jest związana intensywność oraz czas ich trwania. Najważniejsza i najdłuższa jest cześć główna, poświęcona realizacji tematu, a cześć wstępna i końcowa, są mniej czasochłonne i charakteryzują się mniejszą intensywnością. W planowaniu nigdy nie możemy zapominać o 3 zasadach prawidłowego realizowania zajęć wychowania fizycznego. Są to zasady: wszechstronności, zmienności pracy mięśniowej oraz stopniowania natężenia wysiłku fizycznego.

Planowanie doskonalenia i rozwoju zawodowego nauczyciela, planowanie zdobywania kolejnych stopni awansu zawodowego, nie może pozostawać z boku czynności planistycznych w procesie dydaktycznym tego samego nauczyciela. Nierozerwalnie związane ze sobą muszą być podnoszone kwalifikacje, poszerzanie światopoglądu, zdobywanie nowych i rozszerzanie już posiadanych kompetencji z planowaniem czynności dydaktycznych. Otrzymując nowe kompetencje, możemy zaplanować i przeprowadzić zupełnie inaczej tą samą lekcję wychowania fizycznego. Wzbogacając swój warsztat naukowy, możemy bardziej świadomie oddziaływać na ucznia, możemy zaplanować bogatszą ofertę naszym wychowankom.

Obraz

Updating...

Cytaty

Updating...

Powiązane tematy :