• Nie Znaleziono Wyników

ponad rok rządzenia. Czy w tym czasie komukolwiek uda się cokolwiek zrobić?

N/A
N/A
Protected

Academic year: 2022

Share "ponad rok rządzenia. Czy w tym czasie komukolwiek uda się cokolwiek zrobić?"

Copied!
1
0
0

Pełen tekst

(1)

październik–listopad 8/2007 menedżer zdrowia 5

A po nas choćby potop...

Podwyżki wynagrodzeń w służbie zdrowia, które weszły w życie 1 października 2006 r. (i wska- zanie źródła jej finansowania przez przyznanie określonych środków z budżetu NFZ), należy uznać za niewątpliwe osiągnięcie ustępującego kierownictwa resortu zdrowia. Co z tego, gdy w 2007 r. pracownicy służby zdrowia oczekiwali kolejnych podwyżek, które miały być następ- stwem bardzo znacznego wzrostu środków będących w dyspozycji NFZ? Spodziewano się, że po-

dobnie jak w 2006 r. resort przyczyni się do ich przekazania na kolejne podwyżki. Tegoroczna fala strajków miała wywrzeć na władze nacisk, który miał doprowadzić do spełnienia oczekiwań płacowych. Zamiast tego – ku zdziwieniu, a wręcz nawet przerażeniu dyrektorów placówek publicznej służby zdrowia – ministrowie jeździli do kolejnych szpitali, aby namówić dyrektorów do podpisania z lekarzami porozumień dotyczących wzrostu płac. Podwyżki te miały być pokryte z bardzo enig- matycznych źródeł. Jeśli jeszcze można było zrozumieć podwyżki wypłacone z dodatkowych pieniędzy z NFZ (za świadcze- nia wykonane ponad limit określony w kontrakcie na 2007 r.), to nie można ich pokryć z tego źródła w 2008 r., bowiem przy planowanej całkowitej zmianie katalogu procedur (opartego na brytyjskim systemie HRG), zapowiedzi wyższego kon- traktu na 2008 r. niemożliwe jest przygotowanie planu finansowego szpitala opartego na realnych założeniach, gwarantują- cych zrównoważenie przychodami kosztów podwyżek. Za zupełnie absurdalne należy już uznać prognozowanie pokrycia wzrostu wynagrodzeń kredytem komercyjnym. Kieruję szpitalem wojewódzkim – pomimo braku zadłużenia nie stać było mojej placówki na podwyżki. Dlatego, jak wielu innych dyrektorów, z przerażeniem śledziłem wypowiedzi dyrektora jednego ze szpitali wojewódzkich, który przy zadłużeniu sięgającym 68 mln zł podpisał porozumienie z lekarzami, gwarantujące pod- wyżki, które będą kosztować szpital ponad 430 tys. zł miesięcznie. I to w sytuacji, gdy w tej placówce wskaźnik kosztów pra- cy stanowił aż 80 proc., a po podwyżkach będzie jeszcze wyższy (a co z podwyżkami dla pielęgniarek i innych pracowników zakładów opieki zdrowotnej?). Czy w naszym kraju rozwiązania siłowe to jedyny pomysł na wzrost wynagrodzeń? Ci, którzy tak niefrasobliwie namawiali do podejmowania decyzji o podwyżce wynagrodzeń – prowadzących w konsekwencji do dal- szego zadłużania placówek – właśnie odchodzą. Jakby chcieli powiedzieć na pożegnanie: A po nas choćby potop...

Jacek Łukomski przewodniczący Kolegium Redakcyjnego

Od 1989 r. mieliśmy 16 ministrów zdrowia, a więc na jednego przypada niewiele

ponad rok rządzenia. Czy w tym czasie komukolwiek uda się cokolwiek zrobić?

I znowu rewolucja w systemie? Po raz kolejny nowy minister, prezes NFZ i urzędnicy, nowe plany, nowe obietnice…

Już nie powrót do systemu budżetowego, co zapowiadano na początku rządzenia poprzedniej ekipy, ale wolny rynek.

Profesor Religa deklarował, że potrzebuje na zreformowanie systemu siedem lat, a układ polityczny dał mu tylko dwa.

Prezes Sośnierz deklarował w wywiadzie (Wizjoner) w poprzednim numerze Menedżera Zdrowia, że potrzebowałby jeszcze 2–3 lata, aby system rozliczeń finansowych był prawie doskonały. Ile będą potrzebowali nowi minister zdrowia i prezes? I jak długo będą mogli wcielać swoje zamiary w życie?

Karuzela stanowisk i pomysłów, których nie daje się dokończyć, są zabójcze dla systemu. Od 1989 r. mieliśmy 16 ministrów zdrowia, a więc na jednego przypada nieco ponad rok rządzenia. Czy w tym czasie komukolwiek udałoby się cokolwiek zrobić? Zarządzanie systemem zdrowia przypomina stosunek przerywany.

A jeśli i tym razem układ rządowy nie przetrwa całej kadencji? Albo jeśli w trakcie jakiegoś przesilenia koalicyjne- go zdrowie przypadnie PSL-owi (plotka głosiła, że już teraz PSL miało ochotę na ten resort, na czele którego miał stanąć Andrzej Kosiniak-Kamysz), który ma odmienne niż PO pomysły na reformowanie zdrowia? Może więc jednak warto byłoby rozważyć powołanie czegoś na wzór zdrowotnego okrągłego stołu – co w wywiadzie w Menedżerze Zdrowia nr 7 proponował Janusz Kochanowski, rzecznik praw obywatelskich – złożonego z przedstawicieli największych sił politycznych. Gdyby udało im się osiągnąć konsensus dotyczący najważniejszych spraw w zakresie systemu ochrony zdrowia, byłaby szansa na ciągłość reform i nie groziłoby nam, że ciągle będziemy rzucani od ściany do ściany.

Janusz Michalak redaktor naczelny

Stosunek przerywany



o d w y d a w c y

Cytaty

Powiązane dokumenty

Artykuł, przeznaczony dla szerokiej rzeszy pracowników ochrony zdrowia, składa się z 3 części: pierwsza mówi o tym, kim są pracownicy ochrony zdrowia; druga przed-

r o.zsz.yfrowy w an iem g|ębok ich treśc i stanie .się interesującą ?v.yEodą, Drudzy nie będą do niego zdo|ni i tym widowisko wyda się jo<lnym z

Liczbą pierwszą nazywamy liczbę naturalną, która ma dokładnie dwa różne dzielniki: 1 i samą

Edukacja Inspiracja to program grantowy dla nauczycieli z małych miejscowości prowadzony przez Fundację EFC we współpracy z Fundacją Szkoła z Klasą.. „Alicja w

Żeby dowiedzieć się więcej na temat tego, co dzieje się w konkretnej grupie, możesz przeprowadzić ćwiczenie – poproś uczniów, żeby wyobrazili sobie hipotetyczną

uwagę na postępującą laicyzację społeczeństwa niemieckiego i wynikającą stąd tendencję do przekształcania świątyń chrześcijańskich w budynki

Załącznik nr 2 – schemat dla nauczyciela – Czym bracia Lwie Serce zasłużyli sobie na miano człowieka. walczą o

Program modułu 311[50].O1 „Podstawy mechatroniki” składa się z ośmiu jednostek modułowych i obejmuje ogólno zawodowe treści kształcenia z zakresu bezpieczeństwa i higieny